Inspelen op aanleg 2.0

Limmel.jpg

Publieke infrastructuurbeheerders als Rijkswaterstaat staan voor een grote vervangingsopgave van hun netwerken. In plaats van nieuwe infrastructuur aan te leggen zullen we steeds meer infrastructuur moeten gaan vervangen en vernieuwen. Een soort ‘aanleg 2.0′. Hier adequaat op inspelen als organisatie is noodzakelijk, en vraagt om een strategische herpositionering. Deze herpositionering heb ik geanalyseerd in een artikel door middel van frameanalyse. Organisaties interpreteren de omgeving en vormen bepaalde frames hoe ze die omgeving aan moeten pakken. Uit deze frames volgen vervolgens strategieën. Herpositionering vraagt om het herzien van zowel de frames (hoe positioneren we onszelf) als de strategieën (hoe gaan we te werk). Het laatste, echter, komt veel meer voor. Het bestaande verbeteren is nou eenmaal fijner en vertrouwder dan de eigen missie en ambities kritisch tegen het licht houden. Binnen Rijkswaterstaat zie je ook zo’n patroon. Projecten worden steeds slimmer ingericht, er wordt veel meer samen opgetrokken tussen projecten, bijvoorbeeld in programma’s, en met marktpartijen. Er is dus duidelijk een verschuiving te zien; een verschuiving die ik duid als van een ‘manager-frame’ richting een ‘partner-frame’. Deze verbetering is het resultaat van het optimaliseren van bestaande werkwijzen. De missie zelf is nauwelijks écht ter discussie komen te staan, terwijl ‘aanleg 2.0’ daar wel om lijkt te vragen.

Advertenties

One thought on “Inspelen op aanleg 2.0”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s