De 5 (2)

De tweede aflevering van de 5, ofwel: de vijf nummers die ik deze maand veel heb geluisterd tijdens het werk. De nummers worden verzameld in deze Spotify-playlist.

Jamie Woon – Sharpness

Deze maand schafte ik dan eindelijk zijn album aan (Making Time, uit 2015), maar bovenstaand nummer luister ik al het hele jaar heel veel.

Weval – Square People

Het debuutalbum van Weval, een Amsterdams dance-duo, is onlangs uitgekomen en is een heerlijke trip.

Blackbyrds – Rock Creek Park

Een heerlijk zomernummertje voor tussendoor.

Metronomy – Night Owl

Metronomy heeft een nieuw album uit, Summer ’08, en dat is goed nieuws.

Justice – Safe and Sound

Over de zomer van 2008 gesproken: LCD Soundystem en Soulwax zijn weer op tournee, en ook Parijse duo Justice laat weer van zich spreken. Dit is de eerste single en het klinkt best goed – heel benieuwd naar het nieuwe album, gepland voor dit najaar.

Advertenties

Veiligheid op de Vierdaagse

Vierdaagsevuurwerk.jpg

De Nijmeegse Vierdaagse is tegenwoordig alom vertegenwoordigd in de media. De Vierdaagsefeesten zijn stiekem veel leuker, en worden elk jaar weer meer bezocht. Dit jaar waren er zo’n 1,5 miljoen bezoekers, gespreid over zeven avonden. De complete binnenstad van Nijmegen verandert in een openluchtfestival, elk plein en park heeft een eigen podium. Zoveel bezoekers bij elkaar, net na de aanslag in Nice, maakte dat de angst voor een aanslag meer aanwezig was, aldus Teddy Vrijmoet, directeur van de Vierdaagsefeesten in de Gelderlander. Er leek dit jaar inderdaad sprake van dreiging. Feestvierders zagen bijvoorbeeld een helikopter boven de stad zweven tijdens het vuurwerk op zondag. Ik moest denken aan een lezing van Bas Eenhoorn, voormalig burgemeester van Alphen aan de Rijn, enkele jaren geleden over veiligheid en planologie. Is veiligheid een taak van de planoloog? Ja, volgens Eenhoorn: planologen kunnen helpen de veiligheid en leefbaarheid in steden te vergroten door bijvoorbeeld de sociale cohesie in wijken te versterken met participatie-initiatieven. Wel merkte hij op dat de overheid geen 100% veiligheid kan garanderen. Het lijkt me dat dit ook geldt voor grootschalige evenementen als de Vierdaagsefeesten. Tot op zekere hoogte kunnen de risico’s van dit soort feesten worden gereduceerd, bijvoorbeeld door een andere inrichting van de pleinen en het beter beheren van publieksstromen. Voor de rest komt het neer op het bekwaam worden om adequaat in te spelen op verrassingen en veranderingen, zoals een aanslag. Uit het betoog van Eenhoorn wordt duidelijk dat dat niet sec een taak voor de overheid is, maar ook voor burgers zelf. Moeten we ons daar niet veel meer op gaan ‘trainen’, of maken we de dreiging dan veel te groot?

Vol gas voor de zelfrijdende auto?

zelfrijdendeauto.jpg

Vorige week werd bekend dat de eerste dode door een zelfrijdende auto, de Tesla Model S, is gevallen. Zoals de Volkskrant dit weekend concludeerde: de auto redt het nog niet zonder u. Op het TRA2016 congres, afgelopen april in Warschau, braken Europese overheden en onderzoeksinstituten hun hoofd er al over. Hoe kan de zelfrijdende auto veilig geïntroduceerd worden op de Europese weg? Moeten we – zoals de Volkskrant ook stelt – mensen de handen aan het stuur laten houden en daarmee menselijke fouten accepteren, of accepteren we een ‘oh shit’-moment? Zulke momenten zullen bijvoorbeeld ontstaan door fouten in de computersoftware. Accepteren we dus dat we onze veiligheid ‘uitleveren’ aan computersystemen, systemen die fouten kunnen maken? Het antwoord neigde naar nee op het congres; een nieuwsbericht als vorige week zal dat antwoord alleen maar versterken. Naast de vraag hoe we een zelfrijdende auto kunnen introduceren, zouden we ook veel meer de discussie moeten voeren waarom we dit precies willen. De gemeente Ooststellingwerf hoopt bijvoorbeeld dat een zelfrijdende wagen onrendabele buslijnen kan vervangen, wat de bereikbaarheid en leefbaarheid van de regio kan versterken. Dit probeert ze de aankomende drie maanden uit op de openbare weg in Appelscha, zoals Verkeersnet berichtte. Voor de zekerheid zit er wel nog een steward in de wagen die desnoods op de noodknop kan drukken.

Waar is het Rijk?

Blokjeskaart.jpg

Hugh Heclo schreef in 1974 dat “policy making is a form of collective puzzlement on society’s behalf”. Wat betreft ruimtelijke ordening in Nederland zijn, dankzij decentralisatie, tegenwoordig vooral regionale en lokale overheden aan het ‘puzzelen’. Tevens zijn burgers en particulieren actiever betrokken; de overheid stimuleert en faciliteert graag hun gepuzzel. Toch knaagt er iets, zoals blijkt uit een recente bijdrage van Peter Pelzer en Sjors de Vries op Ruimtevolk over de “de roep om een regisserende overheid”. Een nationaal kader wordt gemist, de nationale overheid moet weer de actor zijn die inspireert en de lijnen uitzet. Anders gezegd, het Rijk moet weer actief meegaan puzzelen en dit niet alleen faciliteren. Dit geluid is breed gedeeld, onder andere de NEPROM (de belangenvereniging voor Nederlandse projectontwikkelaars), landschapsarchitect Adriaan Geuze en verschillende deelnemers aan IABR2016 riepen hier toe op. Jacques Wallage ging hier eerder al op in, in een column voor het Financiële Dagblad. Hij stelt dat we niet terug moeten naar maakbaarheidsdenken, zoals de laatste Vijfde Nota Ruimtelijke Ordening uit 2000. Maar ruimtelijke ordening is meer dan een optelsom van (vaak infrastructurele) projecten uit het Meerjarenprogramma Infrastructuur, Ruimte en Transport (MIRT). Veel meer ambitie lijkt het Rijk tot dusver echter niet te hebben, of zal de Nieuwe Omgevingsvisie (NOVI) hier verandering in brengen?