Een luisterend oor?

omgevingsmanagement.jpg

NRC Handelsblad zette afgelopen woensdag de omgevingsmanagers van Rijkswaterstaat in het zonnetje. Zoals de kop het mooi samenvat: ‘de ingenieur heeft leren luisteren’. Omwonenden, bedrijven en lokale overheden eisen meer inspraak in het plannen en realiseren van infrastructuur. Deze golf van democratisering is al ingezet sinds de jaren ’70. Tegenwoordig heeft elk project zijn eigen omgevingsmanager. Deze manager onderhoudt het contact met de omgeving en probeert hun wensen zoveel mogelijk te verwezenlijken in de plannen. Als we kijken naar de participatieladder van Sherry Arnstein zien we dus dat Rijkswaterstaat langzaam een paar treetjes omhoog schuift. In hoeverre je echt van participatie kan spreken blijft de vraag. Omgevingsmanagement betekent vooral voorlichten en consulteren. Maar tot zekere hoogte kunnen omwonenden dus meepraten. De omgevingsmanager wordt vooral ingezet om de ‘hindermacht’ te beperken en te zorgen dat het project soepeltjes uitgevoerd kan gaan worden. Echt interessant wordt het als omwonenden actief mee kunnen gaan praten over tracébesluiten, maar dit gebeurt (nog) niet. Gemeenten experimenteren hier wel al veel meer mee, vaak op kleinere schaal uiteraard. Zouden deze lessen ook op hogere schaalniveaus, dus richting Rijkswaterstaat, kunnen worden toegepast?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s