Het straatballet van Jane Jacobs

Jane Jacobs.jpg

Nu ik in Jane Jacobs’ klassieker The Death and Life of Great American Cities (1961) begonnen ben, speur ik automatisch naar ‘street ballets‘ op straat. Ik zag ze afgelopen weekend op de Klarendalseweg in Arnhem en de Burghardt van den Berghstraat in Nijmegen. Plekken die leven, en waar kinderen zich veilig kunnen begeven. Planologen moeten de straat op, vindt Jacobs. Zelf dus kijken hoe de stad functioneert en patronen ontwaren, in plaats van rationeel plannen te maken en ‘op te leggen’ aan gebieden. Wijken die een slechte naam hebben blijken in de praktijk dan vaak best mee te vallen. Er is namelijk sociale controle op straat, door een mix van woningen, winkeltjes, parken en kantoren. Van buitenaf misschien een chaos, maar wel een levendige en veilige chaos: een waar straatballet. Dát moet gestimuleerd worden, in plaats van ordentelijk de ruimte in te willen richten. In 1961 stond deze boodschap haaks op de tijdsgeest, zeker in de Verenigde Staten, en sloeg in als een bom. Haar boodschap heeft veel navolging gekregen en ze is nog steeds ongekend populair onder planologen. Dit jaar is, vanwege haar honderdste geboortejaar, door sommigen zelfs al het Jane Jacobsjaar genoemd.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s