Instituties in de planologie

GemeenteUtrecht.jpg

In de klassieker The Death and Life of Great American Cities van Jane Jacobs is een aspect compleet afwezig: instituties. Seymour Mandelbaum beschrijft in een artikel uit 1985 dat planologie zich vroeger richtte op planologen die ingrepen doen in de leefomgeving voor een afnemer (burgers, gebruikers). De relatie tussen de planoloog en de afnemer stond centraal; het boek van Jacobs is daar een inspirerend voorbeeld van. De laatste 30 jaar wordt die interactie tussen planoloog en afnemer vaak ook op een andere manier bekeken. Het werk van de planoloog wordt namelijk sterk gestructureerd. Deze structuren zijn ontstaan door het oprichten van instituties. Denk aan formele instituties als wet- en regelgeving, en informele instituties als normen en waarden. De ‘institutional turn’ in planologie is goed terug te zien in het werk van populaire wetenschappers als Patsy Healey, Ernest Alexander en Judith Innes. De laatste heeft wel eens gezegd dat planologie institutional design is. Binnen onze vakgroep in Groningen is dit een belangrijk uitgangspunt: we bekijken institutionele transformaties, om daarmee ruimtelijke transformaties te kunnen duiden. Onze interpretatie van planologie schuurt daarom sterk tegen bestuurskunde aan. Met het echte fysieke ingrijpen in de omgeving doen we veel minder. Het boek van Jane Jacobs gaat voor mij dan ook weer terug naar de basis en onderstreept maar weer eens waar het uiteindelijk allemaal om draait in de planologie: het maken van goede ruimtelijke interventies.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s