Rondjes blijven draaien

leercycluskolb

In een artikel voor Negotiation Journal reflecteert Larry Susskind (hoogleraar aan MIT) op zijn carrière als ‘pracademic’. Reflecteren op ervaringen opgedaan in de praktijk, op basis daarvan nieuwe theorieën bouwen, die vervolgens toepassen in de praktijk en daar op reflecteren: en de cirkel is weer rond. Deze leercyclus lijkt sterk op die van Kolb en Fry uit 1984 (zie afbeelding hierboven). Voor planologie, echt een toegepaste wetenschap, is het doorlopen van deze cyclus cruciaal. Zoals Susskind ook terecht opmerkt ontstaat er steeds sterker een scheiding tussen wetenschap en praktijk. Susskind, en ook zijn studenten die ik vorig jaar in Boston heb ontmoet, staan met één been in de wetenschap en één in de praktijk. Mijn ervaring in Nederland is dat jonge onderzoekers vaak zich puur richten op wetenschap. Hier worden ze uiteindelijk ook op afgerekend, te zien in het aantal publicaties in peer reviewed tijdschriften. Ervaring in de praktijk telt minder mee bij sollicitaties of promoties. Tuurlijk: onderzoekers denken veel mee met de praktijk, en reflecteren op die praktijk. Maar het echt ‘doen’, dat is toch iets anders. Onderzoekers zijn daarom vaak geen ‘reflective practitioners’ (een term van Donald Schön), terwijl tegelijkertijd professionals uit de praktijk vaak de tijd niet hebben om te reflecteren. Met een haperende cirkel als resultaat, en twee werelden die los gezongen van elkaar raken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s