De 5 (13)

Elke maand presenteer ik op Spotify de vijf nummers die ik veel op werk luister. De lijst wordt zo steeds langer. Inmiddels zijn we aanbeland bij aflevering dertien.

Arcade Fire – Everything Now

Ze gaven een geweldig optreden op Best Kept Secret met – een beetje biased – alleen maar hits. Ze begonnen met dit nieuwe nummer, van hun aankomende plaat, en het is misschien wel hun grootste hit to date.

The Millennium – To Claudia On Tuesday

Ik kwam het nummer tegen op een compilatie samengesteld door Django Django. Het blijkt te zijn van een verloren band uit de jaren ’60, net iets anders dan de Beach Boys.

Phoenix – Goodbye Soleil

Vorige maand stond Phoenix al in de lijst en deze maand weer, want hun nieuwe album Ti Amo is uit. Dit is misschien wel mijn favoriet.

Spoon – I Ain’t the One

Prachtig nummer, een van de hoogtepunten tijdens hun set op Down the Rabbit Hole.

SOHN – Artifice

Nog zo’n mooi optreden. Artifice is afkomstig van het debuutalbum van SOHN uit 2014.

Oplopende kosten voor vervanging

vandorsser

Bovenstaande figuur, afkomstig uit het proefschrift van Cornelis van Dorsser (TU Delft) uit 2015, laat mooi zien waar infrastructuurbeheerders voor gesteld staan. Het onderhouden en vervangen van verouderde infrastructuur zal een steeds groter deel van het infrastructuurbudget afsnoepen. De figuur laat de groei zien aan geld wat gereserveerd moet worden voor het vervangen van hydraulische werken zoals stuwen en sluizen. Het jammere is alleen: goed onderhoud merk je niet direct, want je bent al gewend dat iets het doet. Er moet dus een relatief meer geld naar iets wat we al hebben. Politiek ligt dat soms lastig: bestuurders willen graag scoren met een mooi, nieuw infra-project. In gesprekken die ik voor mijn onderzoek voerde wordt dan gemeld dat bestuurders graag lintjes komen knippen. Voor onderhoud krijg je niet altijd de handen op elkaar. Een tactiek kan zijn om nieuwe functionaliteiten toe te voegen aan infrastructuur, waardoor er andere financiële middelen kunnen worden aangeboord én meer partijen de kosten kunnen delen. De beheerder krijgt dan de garantie dat de infrastructuur in goede staat blijft; de bestuurder krijgt zijn project waar hij de krant mee kan halen. Iedereen tevreden zou je zeggen, maar het vraagt wel meer creativiteit en onderhandelingen. Zo bestaat het risico dat vervanging tussen wal en schip raakt, veroorzaakt door onderhoudsbudgetten die onder druk staan en het missen van kansen om andere belangen ‘mee te koppelen’.

John Friedmann (1926-2017)

johnfriedmann

Emeritus hoogleraar John Friedmann (UCLA) is vorige week overleden. Een uitgebreid in memoriam is te lezen op de website van UCLA. Friedmann was een van de founding fathers van de internationale planologie als wetenschap. Uit het in memoriam: “The vision that I had was that planning was not just a profession (…) We had to begin to theorize about planning, to start thinking what is planning? What should we expect from this social science-based profession that isn’t simply urban design or land use planning, but goes far beyond that?” Deze vragen uit 1969 culmineerden uiteindelijk in het boek Planning in the public domain (1987). Het is misschien wel zijn bekendste werk, dat nog steeds veel wordt aangehaald – al is het maar om te laten zien dat je je klassieken kent. In dit boek pleit hij voor het decentraliseren van planologie gebaseerd op een social learning aanpak – om kennis in actie om te zetten en vice versa. Met deze aanpak had planologie ook een sterke empowerment-functie. Hij was ook een bruggenbouwer tussen de Europese en Amerikaanse planologietradities, zo valt te lezen: hij combineerde het Europese intellectualisme met het Amerikaanse pragmatisme. Friedmann werd 91 jaar.

Een dans van intenties en spontaniteit

horlingsinauguratie.jpg

Sinds vorig jaar is hoogleraar Ina Horlings onze nieuwe collega. Afgelopen dinsdag hield ze haar inaugurele rede in de Aula in Groningen. Het was mooi om te horen hoe ze haar idealen verbond met haar onderzoek. Centraal in haar oratie stonden twee vragen: waar doen we het als planologen voor en waarom? De mens en die waarden die hij of zij aan een plek hecht nemen dan ook een belangrijke rol in Horlings’ onderzoek. Haar nadruk ligt sterk op het intersubjectieve – wat mensen gezamenlijk overeenkomen. Ze voegde daarmee een belangrijk element toe aan hoe planologie door veel van mijn collega’s in Groningen wordt bedreven. Deze collega’s gebruiken een complexiteitsperspectief om de ontwikkeling van plekken te bekijken. Horlings stelt terecht dat de politieke aspiraties – in wat voor ’n plek willen we leven? – niet altijd terug te zien zijn met een complexiteitsbril op. Hoe kunnen we dan toch een bepaalde richting op? Plekken ontwikkelen zich voor een deel autonoom (zelforganiserend), en voor een deel intentioneel (met een bewust doel). In de woorden van Horlings: planologie kan worden begrepen als een dans tussen collectieve intenties en spontane verschijningen. Planologen moeten op gepaste afstand blijven en ruimte laten aan burgers en ondernemers. De vindingrijkheid van deze groepen draagt uiteindelijk bij aan de plekken waar we samen naar streven.

Fluitend naar boven

Ventoux.jpg

Tijdens het wielrennen op en om de Mont Ventoux in Frankrijk kwamen we de raarste fietsen tegen. Vooral het aantal elektrische fietsen viel op; zelfs de grootste en lompste mountainbikes waren uitgerust met flinke accu’s. De Ventoux komt zo voor iedereen binnen handbereik. NRC Handelsblad schreef twee weken geleden al over de opmars van de e-bike. Eerst gingen de ouderen overstag, tegenwoordig lijken ook jongeren om, en ook onder forensen is het populair. Een leuk wetenschappelijk paper publiceerden Alexander Peine (Universiteit van Utrecht) en collega’s er vorig jaar over. Is de algemene theorie dat jongeren de ‘early adopters’ zijn van innovaties, de e-bike lijkt wat anders aan te tonen. Collega-promovendus Paul Plazier (Rijksuniversiteit Groningen) onderzocht waarom forensen kiezen voor de e-bike (lees hier een blog van zijn hand). Opvallend was onder andere dat participanten vaak kozen voor langere, maar mooiere routes op hun e-bike. De voordelen van de elektrische fiets lijken dan ook eindeloos: het is minder milieubelastend, het maakt je mobieler en je beweegt meer. Zoveel zelfs dat je de Ventoux op kan.

Veel recent fietsonderzoek en -ontwikkelingen zullen de aankomende dagen samenkomen op het Europese Velo-city congres in Nijmegen en Arnhem.