Het belang van planologie

Houston

Het academisch jaar is deze week weer begonnen. De bachelor- en masteropleidingen planologie in Groningen blijven groeien. Waarom is het nodig dat er planologen worden opgeleid? Het antwoord kwam een paar dagen geleden van Nobelprijswinnaar Paul Krugman in zijn column voor de New York Times met de titel “Why Can’t We Get Cities Right?”. Hij behandelt de Amerikaanse steden Houston en San Francisco. In de Nederlandse kranten is ook uitgebreid behandeld hoe de verstedelijking van Houston heeft bijgedragen aan de ernst van de overstromingen. In San Francisco vindt een ramp van een totaal andere orde plaats. De woningmarkt daar is compleet oververhit, maar bijbouwen of de hoogte in wordt tegengehouden door bewoners die vrezen dat hun huis of wijk haar mooie karakter verliest. Het resultaat volgens Krugman zijn forensen die uren pendelen om de stad in te komen. In beide steden wordt de planning van steden gedomineerd door belangengroepen. In het geval van Houston zijn het vastgoedontwikkelaars, in San Francisco actieve burgers die NIMBY-gedrag vertonen. De conclusie van Krugman is dan ook: “How we manage urban land is a really important issue, with huge impacts on American lives.” Hetzelfde geldt uiteraard voor elk ander land. Kom er maar in, planologen.

Advertenties

Vlaams-Nederlandse integratie

Kanaal Gent-Terneuzen.jpg

Terneuzen is voor veel Nederlanders waarschijnlijk een uithoek. Voor Vlaanderen, en met name Gent, is Terneuzen van strategisch belang: via het kanaal Gent-Terneuzen wordt de Gentse haven ontsloten. Geopolitiek gezien gebeuren in deze regio veel interessante dingen, die collega Karel van den Berghe (Universiteit van Gent) en ik wat aan het uitpluizen zijn. Terneuzen heeft zelf ook een haven, die samen met de haven van Vlissingen Zeeland Seaports vormt. De Zeeuwse havens zijn voornemens te fuseren met de haven van Gent. Een internationale fusie tussen havens is in Europa een unicum. Tevens wordt er in Terneuzen een nieuwe sluis gebouwd zodat Gent toegankelijk wordt voor grotere schepen. Deze sluis wordt grotendeels door Vlaanderen gefinancierd, maar het ontwerp en de bouw leidt Rijkswaterstaat (want: Nederlands grondgebied). Het Nederlandse Zeeuws-Vlaanderen raakt zo (weer) meer verstrengeld met Vlaanderen. Sommigen zien dit als resultaat van het Nederlandse mainport-beleid, toen het Rijk eind jaren ’80 expliciet koos voor het versterken van de Rotterdamse haven en luchthaven Schiphol. Wat goed ging, moest verder versterkt worden; regio’s moesten het meer zelf zien te rooien. Probeerde Zeeland Seaports in de jaren ’90 nog een samenwerking uit met grote broer Rotterdam (door de oprichting van de inmiddels alweer ter ziele Exploitatiemaatschappij Schelde-Maas), de laatste jaren is de blik op Vlaanderen gericht om verder te kunnen ontwikkelen. Vlaanderen heeft veel belang bij een betere ontsluiting van haar havens en beantwoordt die blik maar al te graag.

De 5 (15)

Tijd voor de vijftiende aflevering van de 5: elke maand de vijf nummers die ik veel geluisterd heb de afgelopen weken op werk. Luister de hele lijst terug op Spotify.

Solange – Some Things Never Seem To Fucking Work

Voor mij een van de hoogtepunten op Lowlands; een hele strakke show. Vooral dit nummer van haar EP True (2012) kwam binnen.

Destroyer – Suicide Demo for Kara Walker

Het album Kaputt van Destroyer draai ik nog steeds veel. Dit nummer is prachtig, met een grote rol voor de dwarsfluit.

Jamie xx featuring Romy – Loud Places

Nog een hoogtepunt op Lowlands was de show van The xx. Vooral toen op het eind Jamie xx ook nog wat ruimte kreeg om zijn ‘dance-ding’ te doen, waaronder een stukje van dit nummer.

Romare – Je t’aime

Ik had nog nooit van deze gast gehoord, maar hij gaf op Lowlands een van de leukste shows weg. Het doet een beetje aan Caribou denken.

Car Seat Headrest – (Joe Gets Kicked Out of School for Using) Drugs With Friends (But Says This Isn’t a Problem)

Het is een beetje een Lowlands afterparty zo, maar ook deze Amerikaanse band gaf een mooi optreden. Vooral dit nummer is blijven hangen.

De dilemma’s van de boer

koningvanhetgrasland.jpg

De theatervoorstelling Koning van het Grasland van Toneelgroep Jan Vos toert op dit moment door de noordelijke provincies. Ik zag de voorstelling vlakbij het wad, in het “niets dat boven Groningen gaat”, zoals het gebied zichzelf aanprijst, in Hornhuizen. Net als de vorige voorstelling over Sicco Mansholt ging het hier over het boerenbedrijf. Koning van het Grasland was wel een stuk zwaarder: centraal staat een familiedrama op een melkveebedrijf ten tijde van de MKZ-crisis in 2001 (mond- en klauwzeer). Tussendoor gaf het een mooi inkijkje in de dilemma’s waar de boer van tegenwoordig mee geconfronteerd wordt. Boeren is een vrij bestaan, maar ondertussen worden de boeren mooi gedicteerd door Brussel. En wat is de relatie met het land? Is het door God gegeven of mag je het gebruiken zo het de boer schikt? Of moeten we (weer) meer in harmonie met de natuur proberen te boeren? De dilemma’s kwamen in mooie dialogen naar voren. Insiders konden tevens hun hart op met het jargon dat zonder uitleg voorbij kwam. En als je even afdwaalde had je een prachtig uitzicht op het uitgestrekte niets in het noordelijkste stukje Groningen.

De voorstelling Koning van het Grasland is nog tot en met september op locatie in Groningen en Drenthe te zien.

Metamorfose in de polder

Lowlands.jpg

In een interview voor VPRO’s 3voor12 zegt Lowlands-directeur Eric van Eerdenburg: “Je ziet gewoon dat het publiek het ziet als, “dit is onze stad, dit is ons weekend””. Het festival Lowlands trok dit weekend 55.000 bezoekers. In de Flevopolder wordt voor een lang weekend een complete stad uit de grond gestampt met muziek, feestjes, theater, films en wat niet meer. Net als buurtbewoners veranderingen in hun buurt direct merken en uitgebreid kunnen bespreken, beoordelen vaste Lowlands-gangers ook uitgebreid de veranderingen in ‘hun’ stad. Tenten als de Alpha en Bravo waren vernieuwd en de vijf schoorstenen markeerden niet meer de ingang, maar het hart van de 24-uurstent. Dat is waarom de sociale geografie zo’n mooi vakgebied is: hoe relateren mensen aan plekken? Lowlands is in dat opzicht helemaal interessant: mensen hebben de mooiste herinneringen aan die plek, terwijl de rest van het jaar er geen hond op dit evenemententerrein gevonden wilt worden. Maar in het derde weekend van augustus ondergaat dit stukje van Nederland een totale metamorfose.

Boeren 2.0 in Brabant

megastal

De sanering van de megaboerderij de Knorhof in Gelderland is in volle gang. De intensieve veehouderij heeft een grote invloed op de leefomgeving. De impact lijkt in Brabant het grootst. Provinciale Staten van Noord-Brabant ging vorige maand akkoord om de intensieve veehouderij aan banden te leggen. Vanaf 2022 zullen er strengere milieueisen gelden om de uitstoot van ammoniak, fijnstof en stank te verminderen. Boeren protesteerden massaal en voelen zich niet meer welkom in hun eigen provincie. NRC wierp de vraag op voor hoe lang boeren nog bij Brabant horen. Een ander plan van de provincie heet ‘staldering’: binnen bepaalde gebieden mogen maar een maximaal aantal vierkante meters worden gebruikt voor veehouderij. Simpel gezegd zal groei van de ene boerderij dus moeten komen door vierkante meters van een andere boerderij te kopen; bijvoorbeeld van een boer die voornemens is te stoppen. Dit om “verdere concentratie van vee in Brabant te voorkomen”. De SP-gedeputeerde Johan van den Hout stelt in NRC namelijk dat de samenleving verandert: voldoe je niet aan de nieuwe regels, dan doe je niet meer mee.

Infra-plannen VS in de koelkast

brug washington state

De column van Pia de Jong in NRC Handelsblad vandaag over de deplorabele staat van de Amerikaanse infrastructuur is herkenbaar voor iedereen die er wel eens geweest is. Veel infrastructuur, zoals de bekende Brooklyn Bridge in New York, dateert van rond 1900. Vorig jaar schreef ik al over de afbrokkelende infrastructuur in de Verenigde Staten. Hoog tijd om dit aan te pakken. Barack Obama had het al op zijn prioriteitenlijstje staan, en ook Donald Trump wil er mee aan de slag. Je zou zeggen: dat hoeft alleen nog even ingekopt te worden. Niet dus. Twee weken geleden schreef de New York Times dat de plannen voor Trump’s great national infrastructure programme” voorlopig in de koelkast staan. Andere zaken hebben op dit moment prioriteit, zoals het afkappen van Obamacare. Het infrastructuurprogramma zou $1 biljoen dollar moeten gaan kosten de aankomende tien jaar, waarvan $800 miljard moet worden opgehoest door private investeerders en lokale overheden. Uitgewerkte plannen hiervoor lijken er echter nog steeds niet te bestaan en zijn op zijn vroegst dit najaar te verwachten. Congresleden worden ondertussen ongeduldig. Met hen degenen die dagelijks aansluiten in de file of boemelen over de vaak slechte spoorrails.