Na de fiets, nu de voetganger

fietsaso.jpg

Op de lustrumeditie van het Let’s Gro festival in Groningen gaf Brent Toderian een leuke keynote. Toderian was lange tijd hoofd van de afdeling ruimtelijke ordening in Vancouver (Canada) en wordt nu overal ter wereld ingehuurd als consultant. Je zou zijn verhaal af kunnen doen als te populair, vanwege de vele catchphrases (zoals mobility is not about moving cars, but about moving people”), maar hij had wél ideeën en een kritische blik. Ook Toderian gaf Groningen complimenten over de radicale keuze die in de jaren ’70 is gemaakt om de binnenstad autovrij te maken. Maar hij maakte tevens duidelijk dat een nieuwe radicale stap nodig is. (Leunt Groningen teveel op haar succes?) Er wordt dan wel veel gefietst in Groningen, maar hoe is het met wandelen gesteld? Toderian pleitte voor meer oog voor de voetganger in de (binnen)stad, die soms door de fietsen het bos niet meer ziet. De gemeente zou zich daarom moeten richten op het creëren van “sticky streets”: straten waar het fijn verpozen is en je vanzelf blijft plakken. De straat is namelijk niet alleen maar een plek waar zoveel mogelijk fietsers doorheen moeten worden gepompt. Dan moeten wel die fietsen weg die nu overal geparkeerd staan. Tijdens Let’s Gro lanceerde de gemeente het initiatief #Fietsaso, waarmee foutparkeerders gewaarschuwd worden. Zie het als een eerste stap.

Advertenties

De toekomst van de NOVI

Utrecht

Het Ministerie van Binnenlandse Zaken is vanaf nu verantwoordelijk voor de voorbereiding en implementatie van de Omgevingswet. Onderdeel hiervan is dat overheden elk een omgevingsvisie moeten formuleren, die de structuurvisies en streekplannen opvolgen. Ook de nationale overheid is druk bezig met het vormen van een Nationale Omgevingsvisie (NOVI). Een goed essay over de NOVI verscheen van de hand van dr. Co Verdaas (Over Morgen). Ten eerste benadrukt de NOVI het cyclische karakter van ‘plannen maken’. De NOVI heeft geen gestold karakter, maar moet voortdurend worden herzien. Ten tweede bestaat er de valkuil van perfecte integraliteit. Niemand is natuurlijk tegen een integrale visie, maar een Ministerie van Alles komt er niet. Verdaas: “als de NOVI andere Nota’s en visies overbodig wil maken, misschien niet alle 80 maar slechts 40, dan komt er misschien wel een NOVI, maar zal deze betekenisloos zijn.” Elke nota weerspiegelt een belang, die onderkend zouden moeten worden. De NOVI moet dus ook keuzes maken: er moeten scherpe en verbindende doelen gesteld worden. Vanuit een ander perspectief pleit hoogleraar Leonie Janssen-Jansen (Wageningen Universiteit) in vakblad Ruimte + Wonen ook voor keuzes maken. Verdaas geeft alvast een voorzetje met twee thema’s die zeker in de NOVI moeten terugkomen: de energietransitie en de internationale concurrentiekracht van de economie (met een focus op de steden). Gezamenlijk en continu bijsturend zou er aan deze twee thema’s uitwerking moeten worden gegeven.

De 5 (17)

Tijd voor de zeventiende aflevering van de 5. Het zijn de vijf nummers die ik afgelopen maand veel geluisterd op werk. Bekijk en beluister de hele lijst op Spotify.

St. Vincent – Los Ageless

De plaat en optreden van de maand komen van Annie Clark, ofwel St. Vincent. De hele plaat is top, ik zou eigenlijk elk nummer er wel in kunnen zetten. Vandaag valt de keuze op Los Ageless.

Alvvays – Already Gone

Lekker luisteralbum voor op werk, niet te lang ook. Single Dreams Tonite is mooi, maar deze ook.

Jungle – The Heat

Het hitje Busy Earnin’ was eerder al in deze lijst te vinden, hier de andere hit.

Rostam – Half-Light

Hij stapte uit Vampire Weekend en ging zijn eigen muziek produceren (en vooral andere artiesten helpen). Nu is er zijn debuutalbum, met hier de titeltrack.

Cut Copy – Blink and You Will Miss A Revolution

Ook een band waar ik veel naar kan luisteren, hoewel niet elk nummer even goed is. Dit is een nummer uit 2011 van het album Zonoscope.

De jungle van New York

new york.jpg

De website Planetizen publiceerde onlangs een (Amerikaanse) lijst met de top-100 van invloedrijkste “urbanists” ooit. Jane Jacobs voert de lijst aan. Verder zijn er bekenden te vinden als Richard Florida, Saskia Sassen en Mike Davis, maar ook Ebenezer Howard, Le Corbusier en Rem Koolhaas. Een lekker allegaartje dus, maar het is leuk om je studietijd weer eens op te rakelen waar veel van deze namen voorbij kwamen. Een opvallende naam op plek 72 zijn Grandmaster Flash & The Furious Five. Inderdaad, de wereldberoemde hiphoppers van The Message uit 1982Het nummer is niet alleen muzikaal vernieuwend, maar ook tekstueel. Volgens de website Culture Creature is het een “urgent street life manifesto”. Grandmaster Flash & The Furious wilden ermee laten zien hoe New York er toen voor stond: “Broken glass everywhere / People pissing on the stairs, you know they just don’t care.” Dit New York duikt tegenwoordig overal op, bijvoorbeeld in het boek City on Fire (Garth Risk Hallberg). Een heftige tijd: de industrie vertrok uit de stad, de werkloosheid was hoog. Het is nu niet meer voor te stellen als je door Manhattan loopt. Het nummer is desondanks nog steeds populair. “I still get paid”, aldus co-producer Jiggs Chase in the Guardian.

Ruimte in het regeerakkoord

formatie.jpg

We hebben een nieuwe regering, en dus een nieuw regeerakkoord. Wat betekent dat voor het ruimtelijk beleid? Paragraaf 3.5 (Leefomgeving) is kort: het nieuwe kabinet gaat vooral door op de ingeslagen weg. “Belangrijk is dat we ruimte houden voor natuur, woningen, werk en recreatie”, aldus het regeerakkoord – wat dat ook mag betekenen. Tom Jan Meeus noemde in NRC de aanstaande regering een “cafetaria-coalitie”: ieder voor zich, niemand voor ons allen. De planologie staat graag integraliteit voor, maar dat is hierdoor weinig terug te vinden in het regeerakkoord. Wel zijn er gedetailleerde uitwerkingen op losse onderdelen te vinden. Op het gebied van klimaat is het regeerakkoord ambitieus, zoals het “klimaatbestendig en waterrobuust inrichten van Nederland” door bijvoorbeeld Nederlandse woningen te verduurzamen en het Deltaprogramma te continueren. Het Infrastructuurfonds verandert (na 2030) in het Mobiliteitsfonds, omdat voortaan niet de modaliteit maar mobiliteit centraal staat. Een goede ontwikkeling, lijkt me. Veelzeggend is dat wonen onder het kopje economie wordt besproken. Het regeerakkoord stelt dat belemmeringen zoveel mogelijk moeten worden weggenomen om nieuwe woningen te kunnen bouwen, om zo iets aan de woningvraag te doen. Niets over of dit gespreid (nieuwe VINEX-locaties?) of geconcentreerd (binnenstedelijk bouwen) moet gebeuren. Sowieso is er weinig aandacht voor de impact van groeiende steden, zoals Amsterdam. Ook natuur en landschap komen er bekaaid van af. Al met al is er door de coalitiepartijen weinig met een ruimtelijke bril naar Nederland gekeken.

Hoopvolle toekomst

leeuwarden.jpg

Leeuwarden is aankomend jaar Culturele Hoofdstad van Europa en presenteerde deze week het programma. Eén van de onderdelen is een tentoonstelling geïnitieerd door het Ministerie van Infrastructuur & Milieu: Places of Hope. Het persbericht: “Overal in Nederland zijn pioniers bezig meer in harmonie met de natuur en elkaar te leven. De tentoonstelling Places of Hope neemt je mee naar hun bijzondere plekken.” Een vergelijkbaar thema heeft het jaarlijkse Europese planologencongres AESOP in Gotenburg volgende zomer: ‘Making Space for Hope’. Gaat de planoloog meer zweven? Wellicht vullen deze voorbeelden het gat dat Hans Peter Benschop (Trendbureau Overijssel) ziet. Hij betoogt op Ruimtevolk dat ruimtelijk beleid meer rekening moet houden met de stemming in het land. Planologen zijn druk met de energietransitie, wateropgaven of klimaatadaptatie – maar vergeten de tegenstellingen in de samenleving. Iets vergelijkbaars beargumenteert Ries van der Wouden (Planbureau voor de Leefomgeving) in een essay. De integratie van beleidsvelden tot een integrale Omgevingsvisie is tot nu toe teveel een technocratische exercitie, terwijl integraal omgevingsbeleid ook een maatschappelijke opgave is. Waar Benschop het in ontmoetingen op het lokale niveau zoekt, ziet Van der Wouden het landschap als thema om verschillende bevolkingsgroepen bij elkaar te brengen. In april kunnen we in Leeuwarden zien of dat inderdaad gebeurt.

 

De 5 (16)

Aan het eind van elke maand presenteer ik vijf nummers die ik veel geluisterd heb de afgelopen weken op werk. De nummers zijn ook op Spotify te vinden.

LCD Soundsystem – american dream

De nieuwe plaat is fantastisch, hun optreden in Paradiso misschien nog wel beter. Ik ben weer helemaal LCD-fan.

Talking Heads – Burning Down the House

Begin deze maand zag ik bij Zienemaan & Sterren in Groningen de concertfilm Stop Making Sense van Talking Heads – stil blijven zitten kon haast niet.

The War on Drugs – Nothing To Find

Een ander album van deze maand dat prachtig is: de nieuwe War on Drugs met A Deeper Understanding. Hier een nummer.

Destroyer – Bangkok

Hij stond er vorige maand ook al in. Nu een nummer van zijn laatste album uit 2015: Poison Season.

Junior Boys – You Say That

Tot slot luisterde ik deze maand ook weer veel van Junior Boys. Zoals dit nummer van hun laatste plaat, Big Black Coat.