Metamorfose in de polder

Lowlands.jpg

In een interview voor VPRO’s 3voor12 zegt Lowlands-directeur Eric van Eerdenburg: “Je ziet gewoon dat het publiek het ziet als, “dit is onze stad, dit is ons weekend””. Het festival Lowlands trok dit weekend 55.000 bezoekers. In de Flevopolder wordt voor een lang weekend een complete stad uit de grond gestampt met muziek, feestjes, theater, films en wat niet meer. Net als buurtbewoners veranderingen in hun buurt direct merken en uitgebreid kunnen bespreken, beoordelen vaste Lowlands-gangers ook uitgebreid de veranderingen in ‘hun’ stad. Tenten als de Alpha en Bravo waren vernieuwd en de vijf schoorstenen markeerden niet meer de ingang, maar het hart van de 24-uurstent. Dat is waarom de sociale geografie zo’n mooi vakgebied is: hoe relateren mensen aan plekken? Lowlands is in dat opzicht helemaal interessant: mensen hebben de mooiste herinneringen aan die plek, terwijl de rest van het jaar er geen hond op dit evenemententerrein gevonden wilt worden. Maar in het derde weekend van augustus ondergaat dit stukje van Nederland een totale metamorfose.

Advertenties

Nooit meer ‘uit’

bestkeptsecret

“Infinite content / We’re infinitely content,” zingt Win Butler van Arcade Fire op hun nieuwe LP die veelzeggend Everything Now heet. Nu we door heel Europa zonder extra kosten data kunnen roamen hebben we ook daar nog gemakkelijker toegang tot het internet. Ik merkte het zelf onlangs in Lissabon, waar je in de metro vrolijk kan Whatsappen met Nederland en je nog snel even dat adresje op Google Maps kan opzoeken. De Volkskrant schreef dit weekend dat het continu verbonden zijn niet alleen een lust is, maar ook als een last wordt ervaren. Plekken worden hierdoor anders beleefd: de ‘sense of place‘ van mensen (kortweg hoe mensen een plek ervaren, een term uit de culturele geografie) wordt veel meer een hybride van de ervaringen op een concrete plek vermengd met interacties met je digitale contacten. Je geniet niet alleen van je biertje op dat mooie pleintje, je volgers kunnen live meegenieten via sociale media en beïnvloeden zo (indirect) hoe jij dat biertje daar drinkt. In de woorden van Arcade Fire: we hebben alles direct tot onze beschikking en we zouden niet meer zonder kunnen.

Ga toch reizen!

Ap Dijksterhuis.jpg

Het is een welbestede boodschap aan geografen: ga toch reizen! Psychologiehoogleraar Ap Dijksterhuis (Radboud Universiteit) hield gisteren een vermakelijke en aanstekelijke lezing voor Studium Generale in Groningen over de voordelen van reizen. Door de continue verwondering op reis stimuleer je je brein. Het maakt je gelukkiger, je wordt er creatiever van en het haalt vooroordelen onderuit (handig in een geglobaliseerde wereld). Het kon dus allemaal niet op. Het liefst moet je wel op pad naar een exotisch land (minstens Marokko volgens Dijksterhuis) en een beetje lang (een week is niet genoeg). Zijn verhaal in een bomvolle zaal was doorspekt met hilarische anekdotes en eigen reisfoto’s. Het riekte soms een beetje naar Oriëntalisme door het benadrukken van het mysterieuze van andere, ‘vreemde’ culturen. En voordat je meteen je koffers pakt: Dijksterhuis gaf zelf al een disclaimer mee. Het onderzoek waar zijn boek op is gebaseerd is nog niet allemaal even doorwrocht, en wat wordt aangetoond zijn hooguit correlaties en vooral geen causale verbanden. Het kon het publiek niet zoveel schelen. Die dacht gelukzalig terug aan haar laatste verre trip of mijmerde al over een nieuwe. Wegweeën, in de woorden van Dijksterhuis.

De lezing werd georganiseerd door Studium Generale naar aanleiding van het recent verschenen boek van Dijksterhuis: Wie (niet reist) is gek.

Foto’s van de straat

streetsoftheworld.jpg

Sinds 2009 was fotograaf Jeroen Swolfs op pad om in elk land van de wereld een foto te maken van het dagelijks leven. De fotoserie Streets of the World heeft als doel te “laten zien hoezeer mensen overal ter wereld op elkaar lijken, niet hoezeer ze van elkaar verschillen.” Vorig weekend was de tentoonstelling tijdelijk te zien in de parkeergarage Kempering in de Amsterdamse Bijlmer. De foto’s zijn vrolijk, leggen het straatleven vast, en staan vaak vol mensen. In plaats van oorlog en conflict tonen de foto’s daarmee de overeenkomsten tussen mensen en culturen. Dat was te zien in westerse merken die overal doordringen (zoals Nike), maar vooral ook in dezelfde activiteiten. Een markt, een plein: het zijn overal ter wereld plekken waar mensen samenkomen en plezier maken. De prachtige foto’s geven mooi de ‘sense of place’ van een stad weer. Nu Swolfs alle landen bezocht heeft, is het doel om in in elk land de foto’s tentoon te stellen. Het liefst op afwijkende plekken, zoals deze leegstaande en lekkende parkeergarage in de Bijlmer, om zo de foto’s terug te brengen naar de straat.