Vooruitkijken bij infrastructuur

gemaal vissering.jpg

Afgelopen woensdag ging het over de vooruitziendheid van beslissingen bij het vervangen van waterinfrastructuur tijdens een symposium bij het gemaal Vissering op Urk, georganiseerd door Wageningen Universiteit en Waterschap Zuiderzeeland. Waar ik zelf me richt op kunstwerken in de vaarwegen, hebben andere infrabeheerders (bijvoorbeeld gemeenten en waterschappen) natuurlijk ook te maken met verouderde infrastructuur. Als je onderdelen in je netwerk gaat vervangen, moet je vooruitkijken naar de lange termijn. In hoeverre beïnvloedt een lange-termijnblik de besluitvorming? Wieke Pot (WUR) ontwikkelt een raamwerk om dit analyseren. Er wordt onder andere gekeken naar in hoeverre het gedefinieerde probleem, de ontwikkelde oplossingsrichtingen en de context (zoals de institutionele ‘regels van het spel’) op de toekomst gericht zijn. Bij mij bleef hangen dat de vooruitziendheid sterk beïnvloed wordt door het zetten van een ‘stip op de horizon’. Opgelegde normen dwingen bijvoorbeeld organisaties vooruit te kijken (zoals klimaatdoelstellingen). Ook ambitie uitspreken helpt. Bij het gemaal Vissering is bewust ‘een vlag op het object geplant’ om dit object het beste gemaal ter wereld te maken. Vervanging kost veel geld en in het ergste geval ‘krijg je alleen terug wat je al hebt’. Door dus ofwel ambitie uit te spreken, of je te conformeren aan normen legitimeer je de beslissing voor vervanging beter én kijk je meer vooruit.

Advertenties

Nieuwe natuur door techniek

MarkerWadden.jpeg

Op 15 maart a.s. kan er ook gestemd worden op de Marker Wadden. De gemeente Lelystad zet speciaal een stemhokje op het onbewoonde eiland, meldt Trouw. Het eerste eiland is inmiddels zo goed als af, voor de volgende vier is de financiering rond. De Marker Wadden zijn bedacht om weer leven in het Markermeer te blazen. In deze dichte bak water was weinig flora en fauna meer te vinden. Natuurmonumenten, Rijkswaterstaat en Boskalis hebben een uniek project gerealiseerd waarin natuurontwikkeling en waterbouwtechniek samenkomen. Zoals Minister Schultz ook benadrukte, dit nieuwe land is niet gecreëerd voor economisch gewin (Tweede Maasvlakte) of om bevolkingsgroei op te vangen (Flevoland). De Marker Wadden zijn vooral gecreëerd voor de natuur. “God schiep de aarde, maar de Nederlanders schiepen Nederland”, met nu weer een nieuw hoofdstuk. Het eerste nieuwe leven is al gesignaleerd op het kale zandeiland. Uiteraard (zoals bijna overal in Nederland) wordt de natuur ook toegankelijk gemaakt voor recreanten. Binnenkort verschijnen er wandelpaden, uitkijktorens, een jachthaven en kinderspeelplaats. Vanaf 2018 is het eiland echt open voor bezoekers. Rond 2020 moeten de volgende vier eilanden gerealiseerd zijn. Ondertussen is de hoop om dit bijzondere project ook in het buitenland te kunnen uitventen.

Een pallet van asset management

asset management zutphen.jpg

In het tijdschrift Water Governance is een special te vinden over asset management (helaas nog niet online). Asset management is een groeiend vakgebied, omdat beheerders (waterbedrijven, overheden) door het ouder worden van hun infrastructuur steeds meer aandacht hebben voor hun – zoals ze het zelf vaak noemen – ‘spullenboel’; de assets dus. Geert Roovers (Antea / Saxion Hogeschool) en Arwin van Buuren (Erasmus Universiteit Rotterdam) leveren een bijdrage over verschillende typen asset management. Er zijn de rekkelijken en de preciezen. De preciezen houden hun eigen objecten zo goed mogelijk in stand en zullen niet veel meer doen. De rekkelijken proberen een stapje verder te gaan en maatschappelijke meerwaarde te creëren. Dit kan door je assets open te stellen voor anderen, zodat er bijvoorbeeld ook energie kan worden gewonnen. Of je kan zelf actief zoeken naar andere partijen om gezamenlijk waarde toe te voegen aan je assets. Het wringt soms tussen de verschillende stijlen asset management. Een nauwe taakopvatting en teruglopende budgetten zorgen bijvoorbeeld voor precieze beheerders die niet snel hun boekje te buiten gaan. Naar gelang de situatie moet je in staat zijn de juiste stijl asset management in te zetten. Roovers en Van Buuren concluderen echter dat veel asset managers slechts één stijl bezitten en weinig kunnen schakelen. De uitkomst is dan rigide asset management waar win-winsituaties gemist worden.

Een vergelijkbaar verhaal van Roovers en Van Buuren is eerder verschenen in Rooilijn en hier terug te lezen.

Over de dijk

waterlicht afsluitdijk.jpg

Dit weekend onthulde Daan Roosegaarde en zijn team het kunstwerk Waterlicht op de Afsluitdijk. De laserlampen en rookmachines creëren watergolven die – afhankelijk van de wind – op de Afsluitdijk slaan of richting de Waddenzee stromen, zo is in NRC Handelsblad te lezen. De Afsluitdijk is door Minister Melanie Schultz (Infrastructuur & Milieu) benoemd als een van de nieuwe iconen. De Nederlandse waterbouwkunde moet meer onder de aandacht komen. De opknapbeurt voor de Afsluitdijk (nieuwe sluizen en pompen) is aangegrepen om ook nieuwe initiatieven als duurzame energie, recreatie en natuurontwikkeling mogelijk te maken. Het resultaat wordt De Nieuwe Afsluitdijk (DNA) genoemd. Vernieuwing is noodzakelijk om de grote opgave op het gebied van water en klimaatverandering aan te pakken. Enerzijds worden bestaande iconen in een nieuw jasje gestoken, anderzijds zijn er nieuwe programma’s als de Zandmotor en Ruimte voor de Rivier. Ik citeer uit Tracy Metz’s Dijken van Nederland (zie dit artikel in De Groene Amsterdammer): “Ik besef eens te meer dat Nederland geen vaststaand feit is, het is een beslissing. Een landschap dat door mensenhand is gemaakt – handen met eelt en blaren – en dat tot in lengte van jaren door hun nazaten zal moeten worden onderhouden en vernieuwd.” Roosegaarde helpt met zijn kunstprojecten om dat besef levend te houden.

Bovenstaande foto is afkomstig van Studio Roosegaarde.